De dag start langzaam omdat er tijdens de Ramadan na zonsopgang blijkbaar minder brood te koop is. Na overleg bedenken ze dat er nog een winkel is, en na een uurtje is er een stokbroodje. Gehaald met de fiets, er wordt best veel gefietst.

We gaan naar een vogelhut die gemaakt bij Brufut Woods, volgens het principe van gratis water voor de vogels, en kaartjes en drankjes voor de mensen. Wel goed initiatief eigenlijk. Helaas moet ik vrij snel weer terug want mijn darmen zijn weeral van slag. Dat vind ik wel nadeel van dit land. De hele reis is het lastig.

Om de 4 man die me verzorgen bij de lodge, gaat een mijn kleding wassen morgen. Immers in de Ramadan is het moeilijk iets te verdienen, u zou me heel erg helpen. Het is een moeilijk voor de bewoners als die witte mensen langkomen. Voor hun, en ook voor mij is het niet leuk om me steeds schuldig te voelen.